Werk maakt muziek

Door Willie Holvast (directie adviseur Gemeente Amsterdam, Stadsdeel West) Een workshop waarbij je als deelnemer in een orkest  zit. Niet als muzikant maar als toehoorder, observerend en voelend. The Sound of Working heet deze workshop, waar ik als genodigde van Impulsus op 31 maart jongstleden welkom was. Er valt veel over te vertellen. Het is een bijzondere ervaring om vlak achter de eerste violisten te zitten en de muzieknoten op hun partituur te kunnen lezen. Het is mooi om muziekinstrumenten zo dichtbij te kunnen horen zonder versterking. Maar het meest opmerkelijke is om werk muziek te horen maken. Toch is dat wel wat je ervaart tijdens deze bijeenkomst. De muziek die je hoort is immers het werk van het orkest. De Amerikaanse dirigent Roger Nierenberg laat het orkest werken, zoals een manager dat  een afdeling laat doen. Voor hem is leiderschap net zo belangrijk als voor alle andere managers, teamleiders of hoe je ze ook wilt noemen. Alle aspecten van management en leiderschap komen aan bod. Wanneer de dirigent slecht communiceert, wordt het orkest onrustig en onzeker en op den duur zelfs boos. Het belangrijke verschil met andere organisaties is dat de slechte communicatie hier meteen hoorbaar is. Oh, er wordt gespeeld, er wordt naar andere leiders gekeken: de concertmeester, de eerste per klankgroep, maar presteert het orkest als groep op de top van haar kunnen? Nou, nee! Ook op individueel niveau is professionaliteit, motivatie en inzet even belangrijk als in andere organisaties. Als acht violisten een stuk spelen, maar met verschillende inzet, aanzet van de strijkstok en motivatie gebeuren er geen rampen,  maar er is geen onderling vertrouwen. Iedereen let op elkaar en daarmee is de concentratie op de taak die moet worden volbracht veel minder dan wanneer er gelijkgestemdheid is en onderling vertrouwen. En weer is dit effect in een orkest direct voelbaar en hoorbaar, terwijl in andere organisaties dit soort problemen vaak lange tijd kan sudderen en voor problemen op lange termijn kan zorgen. Om nog maar te zwijgen over ziekteverzuim, vertrek van medewerkers en ontevreden klanten/burgers enzovoort. Voor mij persoonlijk was het besef dat ik vanuit mijn hoekje van het orkest niet kan zien en minder goed kan horen wat de anderen in het orkest doen. Toch moeten de violisten erop vertrouwen dat de andere 'afdelingen' van het orkest hun werk naar behoren en op tijd doen. Dat is in de dagelijkse praktijk van mijn werk ook zo. Ik doe mijn werk zo goed ik kan, zodat anderen die ik vaak niet zie of hoor, ook hun werk kunnen doen. En ergens komen wij samen uit, werkend vanuit een visie die is neergelegd door een 'dirigent' die het hele orkest kan overzien, omdat op zijn plek alle muziek samenkomt en meer wordt dan de som van de instrumenten. Ik luister dus wat meer naar de muziek in mijn werk en dat van mijn collegae. Al met al een inspirerende, tot nadenken én tot luisteren stemmende workshop.

Wij gebruiken cookies om het contact met ciep.com nog makkelijker en persoonlijker te maken.
Bezoekt u onze website, dan gaat u hiermee akkoord. Klik hier voor meer informatie.

Niet meer tonen.