#CiEP op de motor

Door: Bibian Cosijn, CiEP-coach Ietwat gespannen zit ik op mijn motor. Het is vijfde dag van onze motorvakantie in Noord-Italië en nu gaat het echt gebeuren: we gaan de Stelviopas beklimmen! Deze pas, met zijn 88 U-bochten, was de aanleiding voor ons om veertien dagen een appartement te boeken in het bergdorpje Oga. Het appartementencomplex ligt om de hoek van de Stelvio en de ligging is prachtig. De hoge trotse bergen van de Alpen omringen ons en vanaf ons balkonnetje op 1584 mtr. hoogte genieten we van de steeds veranderende uitzichten. Nee, natuurlijk veranderen de bergen niet, die staan al eeuwen waar ze staan, maar de lichtval en het wolkenspel op die bergen zorgen voor een continu ander uitzicht. Het valt mee, ik kan dit! Tornante-22 We nemen de eerste tornante (U-bocht), er staat 40 op het houten bordje waar ook een Edelweiss op is geschilderd. Later ontdek ik dat de berg 40 U-bochten heeft aan Bormio-zijde en 48 aan de kant van Zuid-Tirol. Gedurende de klim ontspan ik mij. De bochten vallen mij behoorlijk mee. Aangezien we al voor het vijfde jaar onze zomertoer in de bergen doorbrengen en gek zijn op de smalle bergpassen waar belijning en vangrail ontbreekt, valt deze pas met zijn mooie asfalt en ruime bochten echt mee. Ik heb me voor niets zenuwachtig gemaakt en dat terwijl manlief me steeds weer verzekerde dat ik die pas echt wel aankon met mijn rijervaring. Helaas, het gaat mis. Omdat de berg vlakbij ons appartement is, rijden we tijdens de vakantie de pas nog een aantal keer op weg naar andere routes. De dag dat we een route plannen naar Zuid-Tirol voel ik me niet topfit. We gaan toch rijden en ik merk dat ik in de bochten hard moet werken om ze goed te nemen. Op de Stelviopas gaat het mis. In een binnenbocht tijdens de klim komt er een camper op mijn gedeelte van de weg, ik rem, maar doordat ik al in de bocht zit valt mijn motor om. Twee mannen springen uit hun busje en helpen me de motor (374 kilo) terug op zijn wielen te krijgen. Ik bedank hen voor de hulp en rij verder. Bij de eerste mogelijkheid zetten we even later de motoren aan de kant. Het is me natuurlijk wel vaker gebeurd dat ik de motor vanuit (bijna) stilstand laat vallen, maar toch raakt het me nog steeds. We analyseren samen wat er gebeurde. Ik concludeer dat ik niet direct een stuurfout maakte, maar wederom een kijkfout. Bij motorrijden is kijken van levensbelang. Je rijdt waarheen je kijkt. Hou je focus daar waar je heen wilt. Hier geldt altijd de wet van de balans. De weg naar mijn doel Stelviopas Als we weer verder rijden, moet ik in mezelf lachen. Als CiEP-coach vertel ik mijn deelnemers altijd dat zij zich moeten focussen op waar ze heen willen, niet op de obstakels die hen mogelijk belemmeren bij het bereiken van hun gewenste resultaat. Dit soort belemmeringen komen van anderen of zijn onze eigen gedachtes, gevoelens en gewoontes, die ervoor zorgen dat we ons doel niet bereiken. In werken is het dus niet anders dan bij motorrijden; dat wat je aandacht geeft, groeit. Geef je aandacht aan je belemmeringen of aan je gewenste resultaat en de stappen die daarvoor nodig zijn? Aan jou de keuze!!! Wat een waardevol inzicht, op 2670 mtr. hoogte, op de top van de Stelvio. Bekijk een impressie van mijn vakantie!

Wij gebruiken cookies om het contact met ciep.com nog makkelijker en persoonlijker te maken.
Bezoekt u onze website, dan gaat u hiermee akkoord. Klik hier voor meer informatie.

Niet meer tonen.