Veranderen en meer verdienen

“Ik heb wel eens het gevoel dat ze telkens als het ware zitten te wachten om elke verandering die ik voorstel af te kunnen schieten.” Zo erg als het hier staat, is het niet in het bedrijf waar Walter directeur is. Maar ik begrijp zijn opmerking goed.

De bereidheid tot verandering is inderdaad niet groot in dit familiebedrijf, waar in 2016 nog met gepaste vreugde het mes werd gezet in een slagroomtaart ter ere van het 50-jarig bestaan. Bij dat moment was Walter niet aanwezig. Want hij werd pas later door de familie aangesteld als directeur. Op zich een verstandige zet van de familie, vindt een aantal senior-medewerkers. Maar… Walter is een man van buiten; iemand die niet alles weet van verzekeringen voor de binnenscheepvaart en bulklogistiek. Hij kent niet elke klant, diens wensen en –regelmatig ook– diens grillen. Als nieuwe directeur gaat Walter te makkelijk voorbij aan het gegeven, dat in het bedrijf dingen niet zomaar zijn zoals ze zijn. Nee, alles heeft een reden. En dat kan nooit een slechte reden zijn. Immers, het bedrijf heeft kunnen uitgroeien tot drie vestigingen door te doen zoals het tot nu deed. Toch?

Info delen, stress verminderen
Niet iedereen in het bedrijf kijkt er zo tegenaan. Vooral de mensen van de administratieve ondersteuning zien wel iets in verandering. Met name verandering in de samenwerking met de verzekeringsadviseurs, ook wel de buitendienst genoemd. De administratieve krachten willen de specialisten graag ondersteunen in hun dienstverlening aan de klanten. Maar dat valt niet mee. De vakmensen van de buitendienst hebben vaak ‘alles in hun hoofd zitten’. Ze gaan pas informatie delen, als hun klant over 59 minuten een overzicht of offerte moet ontvangen. Dus, als de heren specialisten wat eerder inzichtelijk zouden willen maken waarmee en met welke klant ze bezig zijn, dan zou dat heel veel schelen. Stress omlaag en efficiëntie omhoog.

Ook Walter, de directeur, wil meer inzicht hebben. Niet omdat hij de adviseurs verdenkt van oneigenlijk handelen, want zo zitten ze niet in elkaar. Het zijn ervaren, harde werkers. Hoe dan ook, dit is de klassieke situatie waarbij medewerkers van de buitendienst ervaren dat er vraagtekens gezet worden bij hun functioneren.

Krijgen wat je verdient
Ja, vraagtekens bij hen die toch maar mooi voor de inkomsten zorgen. Vraagtekens afkomstig van een nieuweling; iemand die niet eens uit het vak is. Kan het nog gekker? Ja, het kan nog gekker. Bijvoorbeeld dat de heren specialisten in de toekomst zelf hun koffie gaan halen. Dus niet meer wachten tot een dame van de binnendienst voor koffiejuffrouw speelt (met wagentje en al!). Maar als coach en buitenstaander zal ik niet beginnen over dit stukje folklore. Ook al is een administratief geschoolde medewerker per dag anderhalf uur kwijt aan dit ritueel. Nee, ik ga het verandertraject beginnen met drie vragen waarin de adviseurs beroepsmatig vast geïnteresseerd zijn, maar die zij liever niet in detail bespreken: Welke klanten eisen altijd het meest jouw aandacht? – Welke klanten geef je altijd die aandacht? – En welke klanten zouden daarvoor meer moeten betalen? Die vragen leveren zeker discussie op. Geeft niks. Men gaat ervaren, dat verandering helemaal niet hoeft te gaan over iets wat je afgenomen zal worden. Vaak gaat verandering over wat je eigenlijk verdient en dus ook zou moeten krijgen.


Wij gebruiken cookies om het contact met ciep.com nog makkelijker en persoonlijker te maken.
Bezoekt u onze website, dan gaat u hiermee akkoord. Klik hier voor meer informatie.

Niet meer tonen.